WIELKIE PRZYWIAZANIE

Teraz jest w nędzy, bo pan zginął w obcej ziemi, a lekkomyślne kobiety wcale się o niego nie troszczą. Służba, jeśli nie czuje ręki pana, nie kwapi się robić tego, co należy. Połowę cnoty zabiera człowiekowi szeroko- grzmiący Zeus, gdy nań zsyła dzień niewoli. To mówiąc, wszedł do ludnego domu i wkroczył prosto na salę, między prześwietnych zalotników. Argosa zaś doścignął los czarnej śmierci w tej samej chwili, kiedy ujrzał Odysa po latach dwudziestu”.O    wielkim przywiązaniu człowieka do psa świadczą epitafia poświęcone psim przyjaciołom. Prawdopodobnie autorem napisu nagrobnego poświęco­nemu psu Likas, tesalskiej suce myśliwskiej, był Simonides z Keos: „Myślę, że teraz jeszcze, gdy już leżysz w grobie, o łowczyni, dzikie zwierzęta lękają się twych białych kości.

Cześć! Jestem Jarek i tego bloga prowadzę z pasji, lubię dzielić się z ludźmi swoim doświadczeniem i wiedzą, a także moją pasją. Mam nadzieję, że artykuły Ci się podobają! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)