INDYWIDUALNY KONTAKT

W pracy z dziećmi autystyczny­mi należy pamiętać o tym, że potrafią je rozproszyć dodatkowe bodźce, na przykład szelest kolorowych papierków od cukierków. W terapii z udziałem psa należy ograniczyć do minimum obecność wszelkich dystraktorów, całkowitą uwagę koncentrując na relacji dziecko-pies. Niejednokrotnie obserwowałam, że dziecko z autyzmem nawiązuje społeczny kontakt z psem. Coś do niego mówi, gdzieś go prowadzi, przejawia wobec niego wiele zachowań społecz­nych (Indywidualny kontakt z psem jest także zarezerwowany dla dzieci, które przyszły do szkoły z jakimś problemem. Widać, że coś wydarzyło się w ich życiu, dlatego są spięte, rozdrażnione lub płaczliwe. Mówię wtedy: „Chodź, opowiedz Traperowi, co się stało”. Zwykle dziecko szepcze najpierw coś do ucha psu, ale potem ujawnia swoją tajemnicę przewodnikowi. Gdy wiado­mo, o co chodzi, jakie są przyczyny zmiany w zachowaniu, łatwiej jest temu zaradzić.

Cześć! Jestem Jarek i tego bloga prowadzę z pasji, lubię dzielić się z ludźmi swoim doświadczeniem i wiedzą, a także moją pasją. Mam nadzieję, że artykuły Ci się podobają! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)