DOBRZE UDOKUMENTOWANY PRZYKŁAD

Innym, dobrze udokumentowanym przykładem niestabilnej populacji są występujące w Niemczech w szpilkowych lasach gąsienice (larwy motyli) żywiące się igłami sosnowymi. W latach 1880—1940 masowe pojawy jednego lub kilku gatunków tych motyli zda­rzały się co 5 do 10 lat; na każde 1000 metrów kwa­dratowych przypadało wtedy 10 000 poczwarek, pod­czas gdy normalnie ich zagęszczenie wynosi mniej niż 1 na 1000 m2. Z drugiej strony wiadomo, że liczebność większości populacji, nawet tych o wysokim potencjale rozrodczym, utrzymuje się z roku na rok na stałym poziomie. Jak już podkreślaliśmy, istnieje wyraźna ko­relacja pomiędzy różnorodnością i stabilnością ekosy­stemu a homeostazją populacji.

Cześć! Jestem Jarek i tego bloga prowadzę z pasji, lubię dzielić się z ludźmi swoim doświadczeniem i wiedzą, a także moją pasją. Mam nadzieję, że artykuły Ci się podobają! Zapraszam do czytania!
Wszelkie prawa zastrzeżone (C)